Lotte in Afrika

28 november 2017, de dag waarop het luchtkasteel waar ik zo zorgvuldig aan had gebouwd werkelijkheid zou worden. Net op tijd had ik mijn visum binnen zodat ik ook écht kon gaan. Want dat was niet gemakkelijk. Het heeft mij meer tijd gekost om telkens naar de ambassade op en neer te reizen dan dat hij mij kostte om naar Kaapstad heen en weer te vliegen. Maar, eenmaal in het vliegtuig is dat gauw vergeten! Ik ging naar Zuid-Afrika, voor 3.5 maand.

IMG_2142

Ik studeer geneeskunde en had een stage geregeld aan de universiteit van Stellenbosch, niet wetende dat de medische faculteit in Kaapstad zou zitten. Dit betekende dat ik op en neer moest reizen van Kaapstad naar Stellenbosch (40km) omdat ik in Stellenbosch een kamer had. Ik heb mijn onderzoeksstage gedaan naar het gebruik van antibiotica bij kinderen in het Tygerberg hospital in Kaapstad met een al bestaand databestand waardoor ik vanuit de bibliotheek in Stellenbosch veel zelfstandig kon werken en maar een of twee keer per week naar Kaapstad toe moest. Ik wilde graag in Stellenbosch wonen omdat ik van Laura had gehoord dat dit het mountainbike mekka van de wereld was. En ze had niet overdreven! Het was een prachtige omgeving met allemaal gemaakte trails waar ik veel heb geleerd. Nagenoeg iedere klim en afdaling had een eigen naam (G-spot, Skyfall, Elivator, Never Ending Story en ga zo maar door…!). Het weer was altijd goed, ik heb maar 5 dagen regen gehad. Dat had ook zijn keerzijde, want het moment dat Kaapstad zonder water zou komen te zitten kwam steeds dichterbij en de restricties werden steeds strenger. Toen ik wegging mochten we nog maar 50L water per dag gebruiken. Dat klinkt veel maar met 90 seconden douchen, 1x de WC doorspoelen en 1 was per week zat je al aan de 50L per dag en dan had je nog niet eens je handen gewassen of gedronken!

IMG_2157

Ik heb kunnen trainen met allemaal andere mountainbikers die daar op trainingskamp waren. De sfeer was zo vriendelijk en de stad ademde fietsers. Geweldig om daar voor zo’n lange tijd te zijn!

Natuurlijk was het ook niet altijd gemakkelijk. In december had iedereen zomervakantie en was Stellenbosch een spookstad, ik kende nog niemand en was alleen. Mij stond een eenzame kerst en oud en nieuw te wachten. Gelukkig was het handje vol mensen die ik had ontmoet wel bereid om mij mee op sleeptouw te nemen, daar ben ik erg dankbaar voor.

Het mountainbiken in Zuid-Afrika is aardig groot en zo heb ik al een aantal wedstrijden kunnen rijden als voorbereiding op mijn seizoen. Ik heb samen met een Afrikaanse en Engelse jongen een triatlon op de mountainbike gewonnen en op het podium mogen staan bij een grote marathon. Maar de kers op de taart was wel de wereldbeker in Stellenbosch op een van de mooiste parcoursen die ik ooit heb gereden (nou is mijn parcoursenbibliotheek nog niet zo groot, maar ik geloof dat dit er eentje blijft voor in de top 5!). Ik heb alle A-lijnen in het parcours kunnen rijden en ben super blij met de stappen die ik heb kunnen maken. 42ste was mijn plek! Daarnaast heb ik onwijs veel lieve mensen ontmoet en mijn Engels kunnen ontwikkelen. Ik heb een wetenschappelijk artikel mogen schrijven en hopelijk wordt dit gepubliceerd, heel gaaf.

Nu ben ik weer terug in Nederland en het is heerlijk om al mijn vrienden hier weer te zien en om meer dan 90 seconden te douchen. Deze ervaring ga ik nooit meer vergeten! En… it’s not a ‘goodbye’ it is a ‘see you later’. Want ik ga zeker nog terug!

bb9474ce-1b31-4d6b-8a96-eed75f9a6903

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s