Mediterranean epic

Nog maar net februari en Teus en Lotte hebben de eerste race alweer erop zitten. Een vierdaagse stagerace als voorbereiding op het komende seizoen. Een race die bekend staat om zijn uitdagende parcoursen (zowel technisch als in hoogtemeters) en het enorme startveld wat ervoor naar Spanje trekt. Zowel bij de mannen als de vrouwen was de wereldtop present. Dat maakte het een enorm leuke en leerzame race!

Stage 1

Een goede opwarming met een flink (start)klim en een lange technische afdaling!

Teus startte goed maar op de startklim ging het gelijk al heel erg hard. Toch kon hij zich aardig staande houden. De vorm voelde goed! Helaas reed hij lek in de wang van zijn band waardoor hij lang stil heeft gestaan om dat te maken. Hij reed voor plek 55 maar toch zijn lekke band is hij uiteindelijk als 79e gefinisht. Fysiek gaf het hem een boel vertrouwen!

Lotte haar start ging goed en ze kon mee met de kop op de eerste startklim. Het ging hard maar ze hield het bij. Na de grootste beklimming van de dag kwam een lange afdaling met stenen. In de verkenning kon ze de mannen niet bijhouden maar met de race ging het aardig goed. Met compleet verzuurde armen kwam ze beneden. Leve de krachttraining van deze winter! Net voor de finish werd ze nog ingehaald in een afdaling en als elfde rolde ik moe en voldaan de finish over. 

Stage 2

Een stage die bekend staat als de meest technische stage en met de meeste hoogtemeters.

Bij Teus ging het echt lekker! Op de startklim ging het gruwelijk hard en verloor hij wat tijd. Daarna kon hij steeds meer plekjes opschuiven tot plek 61. Hij vindt het zelf niet goed klinken maar dit deelnemersveld is super sterk dus een 61e plek is hartstikke knap! En dit keer alles heel gehouden.

Dat technische maakte Lotte wel een beetje gespannen omdat ze op haar hardtail was en niet wist wat ze kon verwachten. Die hoogtemeters daarentegen zag ze naar uit! Het voelde goed om te merken dat wanneer er ergens een gaatje viel het haar lukte om naar andere meiden toe te klimmen (en niet de minste!). De voorspelbaarheid geschiede echter dat ze.. net voor de finish in een afdaling werd ingehaald en… raad eens? Als elfde over de finish kwam. 

Stage 3

De langste en snelste stage.

De mannen tijdens Teus zijn start gingen er hard vandoor maar na de startklim kon hij terugrijden naar de kopgroep. Dat hiel hij 45 minuten vol en toen lag het tempo te hoog en is hij samen met Wim zijn eigen tempo gaan rijden. Gedurende de etappe kon hij samen met zijn groepje steeds meer opschuiven omdat er een goede samenwerking was. In de laatste afdaling naar de finish kon hij wegrijden uit het groepje en vol doorrijden naar de finish. Helaas maakte hij op een gravelpad in een bocht en klein foutje en werd het bodemonderzoek waardoor hij alsnog in de groep finishte.

Lotte had inmiddels een abonnement op de elfde plek en al had ze gewild, het had zo moeten zijn… Ze voelde zich heel sterk de derde dag en klom naar een groepje met o.a. Bresset, Brandeau en Degn toe. Dit tempo hield ze goed vol en samen met Malegne ging ze de laatste afdaling in. Tot ze daar wel iets te graag wilde en hard viel, met (als oorzaak of gevolg) een lekke voorband. Daar ging haar top 10 klassering maar het gaf wel een voldaan gevoel om zich sterk te voelen. Nog één dag te gaan!

Stage 4

Laatste stage eindigend aan het strand!

In het begin van de laatste etappe had Teus het met name bij de start lastig. Vier dagen fietsen werden gevoeld in de benen. Toch op de langste en laatste klim van die dag kwam hij hier goed doorheen en kon hij opschuiven naar voren. Vervolgens is hij in de afdaling nog bij een volgende groep aangesloten en daarmee moe maar voldaan naar de finish gereden. Heel goed gedaan!

Lotte: “Alhoewel ik het getal 11 best een mooi getal vond wilde ik toch wel graag een top10 klassering nu de laatste das was aangebroken. Als je mij dat de eerste dag had gevraagd dan had ik voor een elfde plek getekend. Ik ging met volle moet (maar wel verzuurde benen) de stage in. Ik was echter niet de enige die had bedacht het laatste beetje energie eruit te persen want de start ging beduidend harder dan de twee dagen ervoor. Maar…! Ik bleef erbij!”

Dat ze die meiden in de klim kan volgen dat realiseert ze zich ondertussen, de afdalingen zijn anders en hoe graag ze ook wil, ze maakt fouten. Zo ook weer in de 4e stage wat resulteerde in opnieuw een harde smakker in de bramenstruiken. Veel tijdsverlies maar ze dacht: niet opgeven! Dus de 10km lange klim die na de afdaling volgde is ze met de tong op haar stuur gaan op fietsen net zo lang tot ze weer reed voor de 10e plek. In de laatste afdaling heeft ze toch maar de risico’s tegen elkaar afgewogen en gekozen om safe naar beneden te rijden. De 11e plek in het algemeen klassement werd behouden maar de traditie ging verloren want de laatste dag moest ze genoegen nemen met een 14e plek. 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s